عناصر ضدانقلاب خارج نشین که پس از اضمحلال فتنه سبز، بهانه اخاذی از محافل اطلاعاتی و سیاسی غربی را از دست داده اند، شورای هماهنگی راه سبز امید را متهم به بی عرضگی و وابستگی به جمهوری اسلامی می کنند.آنها معتقدند با توهین و تحقیر و ایراد اتهام باید شورای یاد شده را وادار به تحرکات جدید کنند. این توقع در حالی است که ظهور و سقوط شورای نقابدار یاد شده در کمتر از ۲ هفته (اسفندماه گذشته) رخ داد.

در واکنش به سردرگمی شورای یاد شده، یکی از عناصر فراری که تا ماه ها فرار خود را مخفی می کرد و مدعی بود در ایران به سر می برد، به شورا حمله کرد و آن را مخفی و منفعل خواند! بابک داد می نویسد: آقایان مخفی شورای هماهنگی راه سبز امید! حالا ما منتقدان به قول شما [مزروعی] «نادان» و «بی سوات»! ولی شما با این همه فضل و کمالات که دارید، لااقل برنامه ای اکسیونی چیزی ارائه می کردید و دهان ما ناآگاهان را می بستید. آخه برادر مخفی عزیز! موسوی و کروبی اکنون تحت شکنجه [!؟] قرار دارند و در عوض شما آمدید مربیگری یک تیم را برعهده گرفتید، تا بلافاصله تعطیلش کنید و بروید در مخفیگاه؟ دیگر چرا منتقدان را نادان خطاب می کنید؟ آخر چرا زمین ورزشگاه را شخم زدید که حتی نشود به «رنگ سبز» چمن آن هم دلخوش بمانیم؟ آکسیون تان پیشکش!

سایت اینترنتی خودنویس نیز با تمسخر شورای یاد شده نوشت: شورای هماهنگی راه زرد ناامیدی می گویند هنوز در تعطیلات هستند. از آنجا که اعضای رسمی و غیررسمی و شناسا و ناشناس و کادر وظیفه و پیمانی و روزمزد و نیمه وقت شورا در تعطیلات به سر می برند، هرگونه تحرک منتفی است. مخالفان درک کنند که بعد از ۲۵ بهمن که سران جنبش به حبس درآمدند شورا در عرض یک ماه کار فوق شبانه روزی با روزی ۲۵ ساعت کار مداوم در شبانه روز بساط امیدواری را به ناامیدی تبدیل کرد. کار مداوم شبانه روزی منجر به خستگی و فرتوت شدن اعضای شورای هماهنگی راه زرد ناامیدی شد که تصمیم به مرخصی چند ماهی برای نوروز گرفتند و هنوز در تعطیلات هستند و تا رفع خستگی سه شنبه های اعتراض همچنان در استراحت به سر می برند.

این پایگاه اینترنتی وابسته به ضدانقلاب در مطلب دیگری، رجب مزروعی را به خاطر نادان معرفی کردن منتقدان شورای هماهنگی مورد حمله قرار داد و نوشت: در گفتگو با دوستان اصلاح طلب، ذکر خیری از رجب علی مزروعی شد. رجب علی مزروعی از روزی که گفتگویش با روزآنلاین منتشر شد، مورد انتقاد و حمله بسیار قرار گرفته و مطمئنا در جلسات درونی و اندرونی شورای هماهنگی به او گفته شده که دردسر بیشتری با حرف هایش درست نکند. مزروعی نباید موقعیت احزاب مشارکت و مجاهدین انقلاب در خارج از کشور را بدتر از چیزی کند که الان هست. نگاه «تمامیت خواه» این عضو مشارکت که گفته می شود نویسنده بیانیه جبهه مشارکت در ۲۵ بهمن بوده است گویا تغییری نکرده است.

نویسنده اضافه می کند: آقای مزروعی می تواند برعکس بازی «شبه امنیتی» که با دوستان حلقه های نزدیک خود انجام می دهد، شفاف باشد. به جای گذاشتن جلساتی مخفیانه، خیلی باز «بازی» کند. مسابقه «پوکر» نیست آقای مزروعی! عدم عقب نشینی آقای مزروعی در طول یک هفته گذشته می تواند نشانه بدی باشد. اینکه اصلاح طلب های احزاب مشارکت و مجاهدین انقلاب به جای دموکراتیک تر شدن، «دگم»تر شده اند. آقای مزروعی به هر شکل نماینده این دو جریان است و هر قدمی که بردارد، و هر رفتاری که بکند، مسئول برداشت های گروه های مختلف در مورد این دو حزب خواهد بود. البته اگر این دو چنین انتخابی کرده اند و نماینده مناسب تری نداشته اند، باید برای شان تاسف خورد. آقای مزروعی اگر با نگاهی انتقادی به خودش بنگرد بهتر است. نگاه کند به اینکه چرا اینقدر محبوب بوده!؟ محبوبیتی که همیشه جلسات مجمع عمومی انجمن صنفی روزنامه نگاران را با کمبود شرکت کننده مواجه می کرد.

یادآور می شود شورای مخفی یاد شده و منتقدان آن در محافل ضدانقلاب طی چند هفته گذشته یکدیگر را متهم کرده اند که نفوذی سازمان های امنیتی جمهوری اسلامی در میان اپوزیسیون هستند.